De spoorbomen gaan omhoog en de rode lichten doven, de tocht wordt vervolgt langs de ijsbaan. Het ijs heeft nog niet echt een vaste vorm en de wind zorgt ervoor dat het wat kabbelt. De schaatser welke zich er op waagt wacht natte voeten. Rechtsaf slaan langs een aantal volkstuinen die in diepe rust gelegen zijn. Aan de linkerhand een donker bos waar geen hand voor ogen te zien is. In geen velden of wegen enig licht te bekennen. De laatste blaadjes aan de bomen wapperen iets in de zachte wind. Na een paar honderd meter over de kunstmatig aangelegde sloot weer een beetje terecht komen in de bewoonde wereld. Langs de hondenkennel waar de honden opgesloten zitten in hun hokken schuilend voor de kou. Aan het einde van de weg rustig op adem komen om rechtsaf te kunnen slaan. De langste weg van de tocht bied een uitzicht welke overdag adembenemend zou zijn. In het donker is het maar een kale bedoening. Na een aantal minuten komt er een auto tegemoet welke graag het grote licht laat schijnen. Volledig verblind worden er meerdere meters gemaakt. De bomen aan de weg zijn pas gesnoeid en zouden, als het niet bewolkt zou zijn, het maanlicht mooi laten zien. In de huizen aan weerzijden van de weg brand het haardvuur lekker om de mensen warmte te geven. Na zeventienhonderd meter voor de laatste maal rechtsaf slaan voordat de bebouwde kom weer aangedaan wordt. Aan de rechterzijde de enige boerderij welke in deze tocht voorbijgegaan wordt. Een aantal koeien laten nog iets van zich horen maar het merendeel ligt rustig te herkauwen. Binnen de bebouwde kom nogmaals de spoorlijn overwinnen en na een aantal straten weer aangekomen in een veilige haven.

Hardlopen met Evy is een ware ervaring!

Af en toe blijft een songtekst door je hoofd zweven, zo ook een zin uit een song van Anathema.

‘Death is not the opposite of life, death is the opposite of birth, life is eternal’

Een zin uit het liedje Angels walk among us van het album; we’re here because we’re here.

Op 4 januari schreef ik een blog met de titel ‘Ajuus 2011’. Van een aantal lezers kreeg ik positieve reacties, niet via de site maar gewoon rechtstreeks in mijn gezicht. Één van deze reacties kreeg ik op een Nieuwjaarsborrel georganiseerd voor en door familie. Een tante van mij vertelde er nog wel even bij dat ik dit jaar mocht hopen op wat minder begrafenissen.
Natuurlijk hoop ik daar zelf ook op, alleen heb je er niet zo veel over te zeggen. Gelukkig hebben we niet in de hand wanneer iemand zal overlijden. Anders zouden we ons leven er alleen maar naar inrichten en dat lijkt me niet heel gezond. Maar je kunt je wel afvragen of je naar elke begrafenis toe moet. Zo heb ik in de afgelopen week al weer een begrafenis gehad. Ik hoop van harte dat het ook de laatste van dit jaar zal zijn maar zoals gezegd heb ik daar niets over te zeggen.

Professor : You are a Christian, aren’t you, son ? Student : Yes, sir. Professor: So, you believe in GOD ? Student : Absolutely, sir. Professor : Is GOD good ? Student : Sure. Professor: Is GOD all powerful ? Student : Yes. Professor: My brother died of cancer even though he prayed to GOD to heal him. Most of us would attempt to help others who are ill. But GOD didn’t. How is this GOD good then? Hmm? (Student was silent.) Professor: You can’t answer, can you ? Let’s start again, young fella. Is GOD good? Student : Yes. Professor: Is satan good ? Student : No. Professor: Where does satan come from ? Student : From … GOD … Professor: That’s right. Tell me son, is there evil in this world? Student : Yes. Professor: Evil is everywhere, isn’t it ? And GOD did make everything. Correct? Student :Yes Professor: So who created evil ? (Student did not answer.) Professor: Is there sickness? Immorality? Hatred? Ugliness? All these terrible things exist in the world, don’t they? Student : Yes, sir. Professor: So, who created them ? (Student had no answer.) Professor: Science says you have 5 Senses you use to identify and observe the world around you. Tell me, son, have you ever seen GOD? Student : No, sir. Professor: Tell us if you have ever heard your GOD? Student : No , sir. Professor: Have you ever felt your GOD, tasted your GOD, smell your GOD? Have you ever had any sensory perception of GOD for that matter? Student : No, sir. I’m afraid I haven’t. Professor: Yet you still believe in Him? Student : Yes. Professor : According to Empirical, Testable, Demonstrable Protocol, Science says your GOD doesn’t exist. What do you say to that, son? Student : Nothing. I only have my faith. Professor: Yes, faith. And that is the problem Science has. Student : Professor, is there such a thing as heat? Professor: Yes. Student : And is there such a thing as cold? Professor: Yes. Student : No, sir. There isn’t. (The lecture theatre became very quiet with this turn of events.) Student : Sir, you can have lots of heat, even more heat, superheat, mega heat, white heat, a little heat or no heat. But we don’t have anything called cold. We can hit 458 degrees below zero which is no heat, but we can’t go any further after that. There is no such thing as cold. Cold is only a word we use to describe the absence of heat. We cannot measure cold. Heat is energy. Cold is not the opposite of heat, sir, just the absence of it. (There was pin-drop silence in the lecture theater.) Student : What about darkness, Professor? Is there such a thing as darkness? Professor: Yes. What is night if there isn’t darkness? Student : You’re wrong again, sir. Darkness is the absence of something. You can have low light, normal light, bright light, flashing light. But if you have no light constantly, you have nothing and its called darkness, isn’t it? In reality, darkness isn’t. If it is, were you would be able to make darkness darker, wouldn’t you? Professor: So what is the point you are making, young man ? Student : Sir, my point is your philosophical premise is flawed. Professor: Flawed ? Can you explain how? Student : Sir, you are working on the premise of duality. You argue there is life and then there is death, a good GOD and a bad GOD. You are viewing the concept of GOD as something finite, something we can measure. Sir, Science can’t even explain a thought. It uses electricity and magnetism, but has never seen, much less fully understood either one. To view death as the opposite of life is to be ignorant of the fact that death cannot exist as a substantive thing. Student: Death is not the opposite of life: just the absence of it. Now tell me, Professor, do you teach your students that they evolved from a monkey? Professor: If you are referring to the natural evolutionary process, yes, of course, I do. Student : Have you ever observed evolution with your own eyes, sir? (The Professor shook his head with a smile, beginning to realize where the argument was going.) Student : Since no one has ever observed the process of evolution at work and cannot even prove that this process is an on-going endeavor. Are you not teaching your opinion, sir? Are you not a scientist but a preacher? (The class was in uproar.) Student : Is there anyone in the class who has ever seen the Professor’s brain? (The class broke out into laughter. ) Student : Is there anyone here who has ever heard the Professor’s brain, felt it, touched or smelt it? No one appears to have done so. So, according to the established Rules of Empirical, Stable, Demonstrable Protocol, Science says that you have no brain, sir. With all due respect, sir, how do we then trust your lectures, sir? (The room was silent. The Professor stared at the student, his face unfathomable.)Professor: I guess you’ll have to take them on faith, son. Student : That is it sir … Exactly ! The link between man & GOD is FAITH. That is all that keeps things alive and moving. We really feel this is a great conversation concerning faith. If you are questioning your faith or know someone that has questions concerning God and faith please use this or if you have questions please feel free to ask. We would love to converse with you. By the way, that Student was EINSTEIN

Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij
 { Boudewijn de Groot – Ik geloof }

Iemand die mij neemt zoals ik ben
Iemand die nog lacht om mijn slechtste grappen
Iemand die mij warmte geeft
Iemand die mij begeert
Iemand die graag aan mijn zijde is
Iemand die verknocht is aan mij
Iemand die mij genegenheid geeft
Iemand die lekker tegen me aan ligt op de bank
Iemand die mij bemint
Iemand die mij lief heeft
Iemand die van mij houd

Nog nooit in mijn leven heb ik kunnen zeggen of schrijven wat ik vandaag kan. Vandaag heb ik zes maanden een relatie.

So close no matter how far 
couldn’t be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

{ Metallica – Nothing else matters }

aquarium opnieuw ingericht

Een halve week geleden is het jaar 2011 afgesloten. Het jaar 2012 is met grote knallen en veel lichtflitsen ingeluid. Terugkijkend op het jaar 2011 zijn er veel dingen in mijn leven hetzelfde gebleven als het jaar daarvoor maar daarnaast zijn er ook een aantal dingen ingrijpend veranderd.
In het afgelopen jaar heb ik vier bruiloften bezocht, waarvan er twee op één dag vielen. Een aantal van familie en een aantal van kennissen. Daartegenover heb ik 5 begrafenissen bezocht. De jongste is maar 21 jaar oud geworden en de oudste was 65, ook nog niet erg oud.
In 2011 werkte ik nog steeds voor het bedrijf waarvoor ik in 2010 ook al werkte. Ongeveer 225 dagen heb ik op het werk doorgebracht. Hoeveel uren het waren weet ik niet meer.
Met mijn auto heb ik 36.000 km gereden en heb daar ongeveer 120 euro aan bekeuringen aan over gehouden. In Maart ben ik in het bezit gekomen van een nieuwe motor, een Honda CBF 1000 waarmee ik ongeveer 8200 km gereden heb. Een heerlijke vakantie door de Alpen als hoogtepunt van deze tochten. Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Italie en Frankrijk heb ik daarmee allemaal bezocht.
Met diezelfde auto ben ik naar een aantal festivals en concerten gereden, in totaal heb ik daar 51 bands mogen bekijken en beluisteren. Het concert van trans siberian orchestra was leuk en het concert van Neal Morse was zoals altijd geweldig.
In het jaar 2011 heb ik een aantal nieuwe mensen mogen leren kennen. Twee daarvan zijn mij daarvan dierbaarder dan de anderen. Aan het eind van het jaar ben ik oom geworden van een lief klein jongetje het zoontje van mijn broer.
De tweede persoon was een meisje. In het afgelopen jaar heb ik twee dates gehad met hetzelfde meisje, welke ik sinds een half jaar mijn vriendin mag noemen. Dit was de meest welkome verandering in mijn leven sinds dat ik uit de luiers ben. Ik ben heel blij met haar en hoop dit in het jaar 2012 ook goed voort te kunnen zetten.
Nu aan het begin van het jaar gaat het al aardig goed met de goede voornemens. Ik heb mij voorgenomen dat ik wat meer ga sporten en heb deze week al twee keer hard gelopen. Mijn gewicht is in het hele jaar 2011 hetzelfde gebleven en daar komt waarschijnlijk in 2012 wel iets verandering in.

beste wensen en een gezond en gelukkig nieuw jaar 2012

De stad, in diepe duisternis gehuld, is verdacht stil. Één enkele sterveling waagt zich in de verlaten straten. Slenterend langs een zwak verlichte lantaarnpaal, diep verzonken in gedachten. Tussen de gracht en een oud herenhuis komt hij vermoeid tot stilstand. Turend naar binnen ontwaard er zich een waar schouwspel. Voor de riante houtkachel ligt een oud en versleten tapijt. Op het tapijt een man en vrouw verstrengeld en elkaar liefde betonend. Een oude langharige hond ligt stilletjes in de hoek te slapen. Een gelukkig gezin. Zonder enige moeite kan hij zijn hoofd losmaken van het tafereel en loopt richting een bankje met uitzicht op de oude brug over de gracht. Uit de binnenzak vist hij een in leer gebonden aantekenboekje. Het aantekenboekje bevat gebeurtenissen en bewonderingwaardigheden beschreven uit de afgelopen jaren. Het streven is om er iedere dag een aantal zinnen aan toe te voegen. Meestal zijn het er niet meer dan vijf of zes om alleen even een gemoedstoestand te verduidelijken. Maar vanavond nam hij de tijd om zich er op te concentreren. In de eenzaamheid van zijn huis kon hij de woorden niet vinden. Hier aan de oude gracht was het gebrek aan inspiratie hopelijk geen probleem. Het kabbelende water bracht hem in een trance opzoek naar zijn innerlijke bewustzijn. Zijn vulpen dwarrelt over het papier, woorden schrijvend als een onophoudelijke stroom gevoelens. Liefde, verdriet, eenzaamheid, achter laten, geloof, waarom, begraven, vriendschap, leven. De dag was niet samen te vatten in een paar zinnen. Deze dag was een verhaal op zich, misschien pas te beschrijven in een boek van duizend pagina’s. Wat wel zeker is dat het een zielig verhaal zou worden, waar menigeen de tranen in de ogen van zou krijgen.

In tegenstelling tot vele andere weblog gebruikers lukt het mij wel om blogs te plaatsen en de reacties daarvan te ontvangen. Het andere probleem komt dan direct wel weer om de hoek gluren, wanneer vind ik de tijd om een leuk logje te bedenken? Of terwijl de laatste tijd weer behoorlijk druk met van alles en nog wat waarvan de leukste toch wel mijn vriendin is. Maar dus minder tijd om te bloggen. Ik hoop dat jullie mij dat niet al te kwalijk nemen.